Biomasa – podział

1. Biopaliwa stałe:

  • z naturalnego drewna (pelet, zrębki, brykiety, ścinki, trociny, wióry, pył drzewny),
  • modyfikowane rośliny energetyczne (wierzba energetyczna, trzciny, trawy),
  • pochodzenia rolnego (ziarna roślin, słomy zbożowe, rzepakowe i kukurydzy, łodygi, trawy),
  • zagęszczone i osuszone osady ściekowe.

2. Biopaliwa ciekłe:

  • paliwa z ekstrakcji roślin oleistych („biodiesel”),
  • paliwa z fermentacji alkoholowej (metanol, etanol…),
  • płynne z drewna: żywice, oleje, benzyny.

3. Biopaliwa gazowe:

  • gaz z drewna („holzgaz” w wyniku zgazowania, pirolizy),
  • gaz (z fermentacji osadów i ścieków),
  • gaz z fermentacji odpadów przetwórstwa spożywczego i rolnego,
  • gaz wysypiskowy

 

Biomasa

Wśród odnawialnych źródeł energii największe znacznie odgrywa biomasa. Jest łatwa do pozyskania, powszechnie dostępna i wciąż sama się odtwarza. Była pierwszym wykorzystywanym przez ludzkość paliwem i wciąż jest szeroko stosowana.

Pelet

Pelety to przetworzone odpady drzewne (trociny, wióry, zrębki), sprasowane pod wysokim ciśnieniem. Proces ten zachodzi bez udziału jakichkolwiek dodatkowych lepiszczy,  dzięki  obecności ligniny w drewnie.

Porównanie biomasy i paliw kopalnych

Energetyczna ocena biomasy, na tle konwencjonalnych paliw, dotyczy przede wszystkim wartości opałowej, zawartości wilgoci, popiołu i części lotnych.

Właściwości paliw biomasowych

Szeroki przedział wilgotności biomasy oraz jej mała gęstość energetyczna  to mankamenty tego paliwa. Stwarzają one pewne problemy techniczne, utrudniają transport i magazynowanie. Ponadto, przechowywanie rozdrobnionej biomasy może mieć negatywne skutki ze względu na podwyższoną aktywność mikrobiologiczną materiału.

Biomasa drzewna

Najczęściej wykorzystywanym paliwem drzewnym jest drewno kawałkowe. Do jego spalenia wystarczy prosty piec z paleniskiem rusztowym połączonym z wymiennikiem ciepła. Niestety, takie rozwiązanie oznacza niską sprawność oraz brak możliwości regulowania strumienia powietrza, kluczowego w procesie spalania.

Owies

Owies, jako paliwo energetyczne, zyskuje sobie coraz więcej zwolenników. Mimo iż w polskim społeczeństwie istnieje bardzo silna bariera mentalna, wynikająca z dużego szacunku jakim darzy się ziarno zboża, to jednak sytuacja gospodarcza i rosnąca świadomość ekologiczna wpływają na wzrost liczby użytkowników instalacji w których spala się owies. W rezultacie cieszą się oni poprawą sytuacji ekonomicznej gospodarstwa domowego i komfortem korzystania z wysokosprawnego, zautomatyzowanego kotła.

Słoma

Polskie rolnictwo produkuje rokrocznie około 30 mln ton słomy. Przez dziesięciolecia zbiory te były wykorzystywane głównie na potrzeby produkcji zwierzęcej, jako pasza i materiał ściółkowy. W związku z malejącym pogłowiem bydła, od 1983 roku zbiory słomy przekraczają popyt na nią wynikający z hodowli zwierząt.

Rośliny energetyczne

Potencjał plonotwórczy roślin energetycznych jest kilkukrotnie większy, niż plon słomy pozostającej po zbiorze zbóż lub rzepaku. Z jednego hektara możliwe jest pozyskanie rocznie nawet 30 ton suchej masy.

Korzyści z wykorzystania biomasy

Idea wykorzystania biomasy na cele energetyczne ma zarówno entuzjastów jak i oponentów. Ci drudzy podkreślają, że pozyskaniu, transportowaniu i przetwarzaniu biomasy towarzyszy spore zużycie konwencjonalnych, nieodnawialnych paliw, co rozwiera zamknięty obieg dwutlenku węgla i niszczy ekologiczny efekt działań.